Obowiązki podatkowe pracodawcy związane z zatrudnieniem cudzoziemca

Zatrudnianie cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz dokonywanie rozliczeń podatkowych pracowników z zagranicy nie należą do rzeczy prostych.

Obcokrajowcy, którzy pracują na terenie RP, również podlegają polskiemu prawu podatkowemu. Może wiązać się to z dodatkowymi obowiązkami nałożonymi na płatników (pracodawców).

Obowiązki te są zróżnicowane oraz mogą zależeć od formy zatrudnienia (rodzaju umowy) czy okresu pracy na terenie Polski.

Rezydent podatkowy

Sposób rozliczania z polskim urzędem skarbowym zależy od tego czy obcokrajowiec posiada status rezydenta podatkowego, czy nierezydenta podatkowego.

Za polskiego rezydenta podatkowego uznaje się osobę, która:

1. posiada w Polsce centrum swoich interesów osobistych, czy gospodarczych lub,
2. przebywa na terenie RP ponad 183 dni w ciągu roku podatkowego (kalendarzowego).

Cudzoziemiec, który spełnia jedną z powyższych przesłanek, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co oznacza, że wszystkie jego dochody podlegają opodatkowaniu w Polsce – bez względu na miejsce położenia ich źródeł.

Jeżeli cudzoziemiec jest polskim rezydentem podatkowym, to na płatnikach (pracodawcach/zleceniodawcach) zaliczek na podatek dochodowy nie ciążą żadne dodatkowe obowiązki.

Nierezydent podatkowy

Nierezydentem podatkowym jest osoba, która nie posiada w Polsce miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Taki cudzoziemiec ma ograniczony obowiązek podatkowy. Opodatkowane są tylko przychody osiągnięte na terytorium Polski – nie ma w tym przypadku znaczenia miejsce wypłaty wynagrodzenia. Oznacza to, że opodatkowaniu będą podlegały dochody osiągnięte na terenie Polski, tylko z tytułów:

1. pracy wykonywanej na terytorium Polski na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Polski,
3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium RP,
4. najmu nieruchomości, która znajduje się na terenie Polski.

Źródło: https://podatki.gazetaprawna.pl/

Czym jest certyfikat rezydencji podatkowej?

Certyfikat rezydencji podatkowej to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika (w przypadku osób fizycznych) lub jego siedzibie (w przypadku osób prawnych) wydany przez właściwy organ administracji podatkowej.

Potwierdza on, że dana osoba lub firma podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w danym kraju (ma w nim tzw. rezydencję podatkową).

Przed zatrudnieniem obcokrajowca płatnik podatku powinien uzyskać od niego oświadczenie dotyczące kraju rezydencji podatkowej zagranicznego pracownika/zleceniobiorcy. Gromadzenie informacji o rezydencji podatkowej służy przeciwdziałaniu unikaniu opodatkowania.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Warto podkreślić, iż sposób rozliczenia się z urzędem skarbowym cudzoziemca-nierezydenta podatkowego zależy od tego, czy Polska podpisała z państwem pochodzenia cudzoziemca umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Taka umowa została zawarta przykładowo między Polską a Ukrainą, dzięki czemu obywatel Ukrainy, który posiada rezydencję podatkową państwa pochodzenia i osiągnął dochód w Polsce, może rozliczyć się z tylko z ukraińskim odpowiednikiem urzędu skarbowego.

Ukraina nie jest jedynym krajem, z którym Polska zawarła podobną umowę bilateralną. Podwójnego opodatkowania mogą uniknąć rezydenci m. in. takich krajów jak: Białoruś, Litwa, Niemcy, Rosja, Serbia czy Wietnam. Pełna lista zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania znajduje się na stronie dostępnej tutaj.

Jeżeli cudzoziemiec-nierezydent osiągnął dochody w Polsce z tytułu pracy, która była wykonywana na podstawie umowy o pracę, płatnik podatku zobowiązany jest do obliczenia zaliczek na zasadach ogólnych oraz do wystawienia deklaracji PIT-11 za poprzedni rok podatkowy.

Jeżeli została podpisana umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, obcokrajowiec może rozliczyć się w państwie pochodzenia, bez konieczności uzyskiwania dodatkowych dokumentów.

Czym jest IFT-1/IFT-1R ?

W przypadku osiągnięcia przez nierezydenta podatkowego dochodu w Polsce z tytułu umowy zlecenia czy umowy o dzieło, podlega on zryczałtowanemu podatkowi od osób fizycznych w wysokości 20%.

Płatnikiem podatku jest pracodawca, który ma obowiązek przygotować deklarację IFT-1R za poprzedni rok podatkowy i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu właściwemu do spraw cudzoziemców.

W ciągu roku podatkowego nierezydent może wnioskować o wydanie przez płatnika informacji podatkowej – IFT-1.

Płatnik podatku powinien uzyskać od podatnika certyfikat rezydencji podatkowej z kraju pochodzenia, aby ustalić czy została zawarta umowa bilateralna, która może przykładowo przewidywać obniżenie stawki podatkowej.

Ulga dla młodych – jak rozliczać 0-PIT pracownikowi-cudzoziemcowi, który nie ukończył 26. roku życia ?

Cudzoziemcy, którzy nie ukończyli 26. roku życia, podobnie jak ich polscy rówieśnicy, mogą skorzystać z tzw. zerowego PIT-u, znanego także jako ulga dla młodych.

Jedynym warunkiem skorzystania z ulgi jest posiadanie przez cudzoziemca statusu rezydenta podatkowego w Polsce.

W tym celu również konieczne jest przekazanie pracodawcy certyfikatu polskiej rezydencji podatkowej. Zostanie on wydany młodemu cudzoziemcowi przez urząd skarbowy właściwy ze względu na jego miejsce zamieszkania na terenie Polski.

W przypadku wątpliwości lub pytań związanych z rozliczaniem podatkowym cudzoziemców zapraszamy do skorzystania z pomocy naszej kancelarii. Zespół doświadczonych prawników wesprze pracodawcę i udzieli profesjonalnej porady.

Przygotowali:
Dawid Stępniewski
młodszy prawnik

Piotr Sawicki
adwokat

***

Po przeczytaniu: „Obowiązki podatkowe pracodawcy związane z zatrudnieniem cudzoziemca”, zapraszam również do lektury:

• Jak zatrudnić studenta z zagranicy?
• Kiedy zatrudnianie cudzoziemca nie wymaga uzyskania zezwolenia na pracę?
• Zatrudnienie cudzoziemca-małżonka obywatela polskiego